Op slag verliefd op IJsland

Eilanden spelen een grote rol in mijn leven. Het fijnste aan een eiland is dat de zee nooit ver weg is. Ik hou van het geluid van de zee. De kracht van zijn golven. Ik ben opgegroeid op Texel. Als kind nam mijn vader me vaak mee op de fiets. Over kronkelende schelpenpaadjes dwars door de weilanden. Mijn vader kende alle vogels bij naam. En ik dus ook al snel. Mijn liefde voor de natuur, wind en ruimte ontstond op Texel, en bracht me uiteindelijk naar een groter en ruiger eiland: IJsland.

Na terugkomst van een reis van drie weken besloot ik mijn thuis in te ruilen voor IJsland. Drie weken rond dwalen, en slechts een fractie van het land bekeken, was genoeg om verliefd te worden op het landschap. De stilte, de ruigheid en de kracht van de natuur.. Hier voel je je nietig en vol leven tegelijk. De grond borrelt onder je voeten, de stoom komt uit de aarde omhoog. Watervallen storten bulderend naar beneden en rivieren stromen wild langs je heen. De wind, de regen en de sneeuw slaan geregeld in je gezicht, maar vijf minuten later kan de zon alweer schijnen. De IJslanders hebben een populair gezegde ”bevalt het weer je niet, wacht vijf minuten”, en dat blijkt vrij accuraat. Het leven op IJsland is misschien niet het meest makkelijke, comfortabele leven dat je je kunt voorstellen, maar enerverend is het wel.

Ik heb gekozen voor Borgarfjörður eystra, een afgelegen fjord met nog geen honderd inwoners, heel veel schapen en zomers een hele kolonie papegaaiduikers. De meest adembenemende natuur ligt recht voor mijn deur. Ik ben hier met open armen ontvangen. Doordat het fjord zo’n kleine gemeenschap heeft staan ze te juichen bij elke nieuwkomer die zich hier wil vestigen. Het liefst jonge gezinnen met kinderen maar bij gebrek aan beter voldoe ik ook. Ik heb hier echt mijn plek gevonden. Mijn buren voelen als familie. Ik heb nu mijn houten huis met uitzicht over bergen en de zee en Milo, een Amerikaanse Herder, om eindeloos de natuur mee te verkennen. Ik kan me niet beter wensen.

Brim, mijn huis in Borgarfjörður eystra

Auteur

"Jeugdherinneringen. Het geluid van meeuwen die om de veerboot vliegen. Bos, strand, zee, weiland. Schapen, heel veel schapen. Kletterende hoeven van mijn paard, dravend onder mij, wind door mijn haar, de geur van geluk. Van het zachte ritme van Texel naar het ruige hart van IJsland. De natuur anders, maar de uitwerking hetzelfde: thuiskomen. De zee, zo dichtbij, vaak als een meer zo vlak en rustig, maar als de storm komt, golven als muren zo hoog. Stampend, beukend, bruisend. Omringd bij bergen, de kleuren, structuren, geuren, de geluiden. Zintuigen tot het uiterst geprikkeld, maar rust in je hoofd. Dat is wat de natuur hier doet".